بسم الله الرحمن الرحیم-در مواجهه با سیاست‌های تهاجمی و بی‌ثبات دونالد ترامپ در دومین دوره حضورش در کاخ سفید، همسایگان جنوبی ایالات متحده به‌طور فزاینده‌ای با نظر مساعدتری به چین — رقیب راهبردی اصلی آمریکا — می‌نگرند بر اساس نظرسنجی‌ای که توسط بنیاد آلمانی «فریدریش ابرت»، مجله «نوئوا سوسیداد» (Nueva Sociedad) و گروه «دیالوگو ای پاس» (Diálogo y Paz) انجام و در هفته جاری منتشر شده است، این غول آسیایی تنها قدرت بزرگی است که در میان مردم آمریکای لاتین کسب اعتبار می‌کند.. بر اساس نظرسنجی‌ای که توسط بنیاد آلمانی «فریدریش ابرت»، مجله «نوئوا سوسیداد» (Nueva Sociedad) و گروه «دیالوگو ای پاس» (Diálogo y Paz) انجام و در هفته جاری منتشر شده است، این غول آسیایی تنها قدرت بزرگی است که در میان مردم آمریکای لاتین کسب اعتبار می‌کند. چین در منطقه در حال جذب حامیان جدید است (با افزایش ۶ واحدی)، در حالی که تصویر مثبت از ایالات متحده به‌شدت رو به افول است (با کاهش ۱۷ واحدی) و تصویر اروپا نیز — که تحت تأثیر آلمان و فرانسه قرار گرفته — رو به افول است. دوازده هزار نفر در ۱۰ کشور در این نظرسنجی شرکت کردند. این نظرسنجی که با عنوان «رادار AMLAT ۲۰۲۶» یا «پیمایش در عدم قطعیت: دیدگاه‌های آمریکای لاتین درباره اروپا و جهان» منتشر شده، بازتاب‌دهنده وضعیت کنونی,شرایط مشخص کنونی است که با بی‌نظمی جهانی و عدم قطعیتی شدید همراه شده است. این پژوهش، حال‌وهوای حاکم بر ۱۰ کشور را به تصویر می‌کشد. — آرژانتین، برزیل، بولیوی، شیلی، کلمبیا، کاستاریکا، گواتمالا، مکزیک، اروگوئه و ونزوئلا — در که باکنترول دقیق مشخص کننده که نشان دهد وضع جهان امروز است ۵. اما این امر همچنین به ما امکان می‌دهد تا تحول این دیدگاه‌ها را در سال‌های اخیر دریابیم؛ چرا که این پژوهش، دومین دوره‌ی نظرسنجی‌ای است که نخستین بار در سال‌های ۲۰۲۱-۲۰۲۲ انجام شده بود.(نظر شخصی- عدد -5 نشان دهنده اصل است درغرب اصل هارابیان میکنند جزیات جدا است ممکن نشان دهند .یابفروشند وصورت بندی فرومل نشان نمیدهند مگر نیم بقرن گذشته باشد)- نویسندگان خاطرنشان می‌کنند که از میان هفت قدرت یا کشورِ دارای بالاترین رتبه، چین تنها کشوری است که شهرت آن طی چهار سال گذشته بهبود یافته است. بقیه در حال از دست دادن حمایت هستند. این تحلیل می‌افزاید که «بدین ترتیب، کشورهای پیشرو جهان غرب با معضل کاهش اعتبار در منطقه مواجه‌اند، هرچند همچنان در صدر فهرست قرار دارند.» اسپانیا با نزدیک به ۳۱ درصد اشاره‌های مثبت، در صدر قرار دارد و ایالات متحده و آلمان با اختلافی کمتر از یک درصد، در رتبه‌های بعدی جای گرفته‌اند. اما روند موجود آشکار است: محبوبیت آن‌ها در حال حاضر رو به کاهش است. گشت و گذار در تیک تاک، خرید در Shein و سوار شدن یا رانندگی با یک خودروی برقی BYD به طور فزاینده‌ای برای میلیون‌ها نفر در آمریکای لاتین رایج شده است. طی دو دهه گذشته، چین حضور خود را گسترش داده و به شریک تجاری اصلی آمریکای جنوبی تبدیل شده است؛ در حالی که ایالات متحده همچنان این جایگاه را در مکزیک و کلمبیا حفظ کرده است. چین بار دیگر پرتکرارترین پاسخ (۳۶٪) به این پرسش است برای اینده- که کدام کشور می‌تواند بهترین الگو برای توسعهٔ کشور آن‌ها باشد. ژاپن در رتبه بعدی (۳۱٪) قرار دارد و ایالات متحده نیز تقریباً در همان سطح است. نویسندگان به نتیجه‌ی منحصربه‌فرد ونزوئلا اشاره می‌کنند؛ جایی که به نظر می‌رسد مدل‌های چینی و آمریکایی تقریباً با هم برابر هستند.( امریکا با بیست دو میلیون ؤژاپن با13 میلیون ما 64 هزار نفر!!) این نظرسنجی‌ها پیش از کودتای نظامی ترامپ — که سران رژیم چاویستا را حذف کرد — و پیش از آنکه ایالات متحده به همراه اسرائیل درگیر جنگی علیه ایران شوند، انجام شده بودند. نویسندگان گزارش «AMLAT Radar 2026» خاطرنشان می‌کنند که مردم آمریکای لاتین چین را یک تهدید نمی‌دانند، بلکه آن را «گزینه‌ای عمل‌گرایانه می‌بینند که با ارزشِ قائل‌شده برای آموزش، علم و فناوری پیوند دارد.» ایالات متحده عمدتاً به عنوان یک قدرت نظامی و اقتصادی دیده می‌شود. در این گزارش آمده است که آسیب واردشده به اعتبار واشنگتن، «بازتاب‌دهنده هزینه‌های رویکرد تهاجمی و نابه‌هنگام دولت ترامپ در جهت تحمیل حوزه نفوذ ایالات متحده است.» این تغییر رویکرد منجر به وضعیت کنونی شده است که در آن ایالات متحده بر ونزوئلا نظارت دارد، در انتخابات‌ها مداخله می‌کند تا پیروزی نامزد مورد نظرش تضمین شود (همان‌طور که در آرژانتین و هندوراس رخ داد) یا تلاش می‌کند مانع از پیگرد قانونی متحدانی همچون ژائیر بولسوناروی برزیلی شود؛ همچنین شامل استفاده از نیروی نظامی برای انهدام قایق‌های مشکوک به قاچاق مواد مخدر، و گنجاندن کارتل‌های مواد مخدر در فهرست سازمان‌های تروریستی ایالات متحده می‌شود. آمریکای لاتین چنین می‌پندارد با اگاه شدن از شرایط حسی که اروپا به‌تدریج از آمریکای اسپانیایی‌زبان و پرتغالی‌زبان فاصله گرفته است.(چوب اش راخوردید ومتوجه شدید کار برای خداوند منان اسان است) با اینکه از سطح مشخصی از شناخت برخوردار است، اما با «تصویری گره‌خورده با گذشته» همراه است که فاقد پویایی و نقشی روشن یا نوآورانه برای آینده می‌باشد. این دیدگاه پس از چندین سال مطرح می‌شود که طی آن، اروپا در خاک خود با بزرگ‌ترین جنگِ دهه‌های اخیر — یعنی جنگ در اوکراین — دست‌به‌گریبان بوده است. اما این امر در زمانی رخ می‌دهد که اتحادیه اروپا و مرکوسور یکی از بزرگ‌ترین مناطق تجارت آزاد جهان را ایجاد کرده‌اند؛ منطقه‌ای که ظرف چند روز آینده اجرایی خواهد شدئونویسند گان برای این نکته حساس اشازه میکنند که مکزیکی ها در جهت نگاه تمرکز یافته در سطح پاین چندان مثبت کمی به همسایه خود ایالات متحده ندارند- -به طوری که میزان این نگاه مثبت یک سوم چیزی است که به چین ابراز میشود(به دانشگاه های چین بروید وبیاموزید)-در مقابل در دیگر کشورهای بزرگ امریکای لاتین- وضعیت کاملا برعکس است یعنی نگاه مثبت ندارند- در ۹ کشور از ۱۰ کشور مورد بررسی، تأثیر سیاست‌های ترامپ منفی ارزیابی می‌شود؛ دیدگاهی که به‌ویژه در مکزیک به‌شدت احساس می‌شود. استثنا در این میان ونزوئلا است که در آن، این تأثیر تا حدی مثبت ارزیابی می‌شود. وقتی از افراد پرسیده شد که به کدام رهبر کمترین اعتماد را دارند، ترامپ در صدر قرار گرفت (۲۵٪)؛ پس از او ولادیمیر پوتین از روسیه (۱۲٪) و نیکلاس مادورو از ونزوئلا (۵٪) جای دارند که میزان عدم اعتماد به او تقریباً با شی جین‌پینگ از چین برابر است. برخی یافته‌ها نیز به عنوان نمونه‌هایی شاخص و نمادین برجسته می‌شوند. این وضعیت در مورد برزیل صدق می‌کند؛ کشوری که در آن، دیپلماسی‌ای بسیار نمایان و پررنگ، در کنار جامعه‌ای وجود دارد که عمیق‌ترینو حطرناک ترین تردیدها را نسبت به سیاست خارجی کشورش ابراز می‌کند. شیلیایی‌ها به دلیل مخالفتشان قابل ملاحظه با مهاجرت شناخته می‌شوند؛ عاملی که در پیروزی انتخاباتی «خوزه آنتونیو کاستِ» تئوریسن مشنهو ر شیلی فوق‌محافظه‌کار نقش داشت. مکزیکی‌ها و شیلیایی‌ها بیش از دیگران در پذیرش این واقعیت مقاومت می‌کنند که ایالات متحده با این منطقه همچون «حیاط خلوت» خود رفتار می‌کند؛رابا بی میلی وعدم انگیزه دیدگاهی که بر اساس تحلیل این نظرسنجی، احتمالاً زیربنای میزان بالای محبوبیت کلودیا شینبام و گوستاوو پترو، رؤسای جمهور این کشورها، به شمار می‌رود.